Niech moc będzie z Wami, czyli o użyciu LASERA.

Oto Panda - Panda Basia. Panda Basia posłużyła dziś w klasie drugiej jako modelka. Przy pomocy Pandy Basi i wskaźnika laserowego ćwiczyliśmy przyimki miejsca. Zadaniem każdego z uczniów było umieszczenie promienia w okolicy Pandy Basi i zapytanie klasy "Where's the laser?". 

Choć nie przepadam za Gwiezdnymi Wojnami muszę stwierdzić, że laser naprawdę daje moc. Ten niewielki i tani przedmiot (za swój zapłaciłam około 15 zl, ale tutaj znalazłam w cenie 1, 85 zl) sprawia, że dzieciaki szaleją. Możecie wykorzysać go nie tylko do nauki przyimków, ale także wskazywania kart obrazkowych wszelakiego rodzaju, nauki części ciała, wyposażenia klasy, a nawet wybierania uczniów; w zasadzie wszystkiego, co można wskazywać. A wskazywanie laserem to nie jest zwykłe wskazywanie - uwierzcie mi, a najlepiej sparwdźcie na swoich uczniach.

Food groups

Przy okazji opisywania posiłków w klasach III powtórzyliśmy wiedzę dotyczącą grup żywności. Po wprowadzeniu nazw fruit and vegetables, animal protein, sugary foods, dairy foods i carbohydrates dzieciaki przygotowywały plakaty o każdej z grup. Wcześniej poprosiłam o przyniesienie gazet ze zdjęciamy jedzenia.

Na kolejnych zajęciach każdy z uczniów musiał przeanalizować swoją dietę. Aby ułatwić im to zadanie, najpierw wykonaliśmy identyczne ćwiczenie w podręczniku "Treetops". Następnie dzieci opisywały swoje posiłki, zaznaczały w tekście poszczególne grupy żywieniowe i przenosiły informacje na diagram kołowy.

Propozycja okołowalentynkowa

Nie wiem jak wam, ale mnie ciekawe pomysły zajęć zwykle przychodzą w najmniej spodziewanych momentach. Poniższy pomysł zrodził sie podczas zakupów w markecie - widok balonów w kształcie serca okazał się bardzo inspirujący :).

Dzieciaki podczas zajęć stworzyły swoje balonowe stworki, a nastepnie przeprowadziły z nimi wywiady. Wywiady oparte były na kartach pracy, które przygotowałam w celu powtórzenia materiału. Dziewczyny najpierw uzupełniały pytania, a następnie wymyślały "balonowe" odpowiedzi.

A na koniec moje dzieło :)

Szkolenie WSF - games

W grudniu mialam okazję uczestniczyć w szkoleniu "Metody i techniki nauczania języka angielskiego w klasach I-III" zorganizaowanym przez Wyższą Szkołę Filologiczną we Wrocławiu. Dzisiaj, z lekkim poślizgiem, kilka zabaw, które wydały mi się interesujące:

1. Orkiestra.
Podobne  ćwiczenie stosuję podczas wprowadzania słownictwa - dzieci powtarzają poznawane słówka różnymi "głosami". Tutaj ciekawym elemntem jest dyrygowanie - do każdego "głosu" dobieramy gest i pokazujemy dzieciom w jaki sposób mają wymawiać dane słowo.

2. Biegające dyktando.
Nauczyciel przypina tekst dyktanda w określonym miejsu w klasie. Dzieci podzielone są na grupy, w której każdy ma zadanie do wykonania: osoba przynosząca wieści, osoba zapisująca, osoba poprawiająca. Na znak nauczyciela, osoba prznosząca wieści biegnie do tekstu dykanda zapamiętuje jego część i wraca do grupy, której zadaniem spisać jest tekst dyktanda.

3. Magic carpet. 
Do przeprowadzenia  tej zabawy potrzebny jest następujący wierszyk:

Magic carpet, magic carpet,

One, two, three.

Magic carpet, magic carpet,

Fly with me.

Magic carpet, magic carpet,

One, two, three.

Magic carpet, magic carpet,

What can you see?

Dzieci stoją na dywanie udając, że lecą na dywanie; po kolei podają słówka z danej kategorii, np. I can see an orange, an apple.

4. What's the time Mr Woolf?
Jedno z dzieci jest wilkiem. Reszta uczniów stoi w pewnym oddaleniu od  wilka i zadaje mu pytanie "What's the time Mr Woolf?". Wilk odpowiada np. It's ten o'clock, Wtedy uczniowie muszą przybliżyć się do wilka o 10 tip-topów. Kiedy wilk odpowie "It's dinner time!" dzieci powinny uciekać. Osoba złapana jest następnym wilkiem.

5. Paper Bag Puppets.
Przygotowanie takich "kukiełek" jest niezwykle proste, a możecie ich użyć na wiele sposobów. Dzieci przy ich pomocy mogą tworzyć krótkie dialogi, opowiadać o nich historyjki, stworzyć teatrzyk, powtarzać słownictwo (np. emocje, przyimki miejsca).

6. Storyline.
Duża część szkolenia poświęcona była metodzie "storyline". Ogólnie mówiąc metoda ta opiera się na nauce języka poprzez opowiadanie historyjek. Historyjki te są jednak wykorzystywane w nieco inny sposób niż te, które spotykamy w podręcznikach do języka angielskiego. W tej metodzie służą nie tylko ćwiczeniu umiejetności słuchania i czytania. Wykorzystuje się je podczas wprowadzania słownictwa, jako ćwiczenie utrwalające słownictwo, ćwiczenie ruchowe, rozgrzewkę językową. Szczególnie ciekawe wydało mi się wprowadzanie słownictwa przy pomocy historyjki. Historyjki nie muszą byc długie, więc można układać je samodzielnie przed lekcą. Myślę, że aby dzieci zrozumiały je dobrym pomysłem będzie wydrukowanie kilku zdjęć prezentujących treść oraz bohatera. Np. do prezentacji miejsc w mieście możemy ułożyc historyjkę o Shreku, który poszedl na spacer do Zasiedmiogrodu. Tutaj potrzebne będą flashacrdy z miejscami, zdjęcie Shreka i miasta. Historyjka mogłaby brzmieć w następujący sposób:

Shrek decided to go to Far Far Away. First, he went to the post office to send some letters to Fiona. He also had to buy some food so he went to the shop. He run out of money so he went to the bank. Because he still had some time he went to the cinema.

Przy opwiadaniu historyjki istotne jest oczywiści, aby słówka, które chcecie wprowadzić powtórzyć kilka razy wraz z dziećmi.

Giving directions

W klasie trzeciej uczymy się z dzieciakami wskazówek dotyczące drogi. Oto dwa proste i szybkie sposoby, aby tę naukę wzbogacić:

1) Treasure map

Każdy z uczniów rysuje mapę oraz 4 ścieżki, z których tylko jedna prowadzi do skarbu. Opis tej właśnie ścieżki znajduje się na odwrocie mapy. Ważne jest także aby każda z map była podpisana imieniem autora.  Następnie wszystkie mapy zbieram w koszyku, a dzieciaki je losują. Po przeczytaniu wskazówek powinni odkryć właściwą ścieżkę. Jeżeli nie są pewni mogą zapytać się autora mapy.

2) Follow my directions.

Do przygotowania tej zabawy potrzebne są flashacardy przedstawiające miejsca w mieście oraz wycięte z kolorowego papieru strzałki. Jedno z dzieci ma zawiązane oczy. W tym czasie na dywanie układamy kilka kart z miejscami oraz drogę ze strzałek prowadzącą do jednego z miejsc. Drugi z uczniów ma za zadanie, podając wskazówki z języku angielskim, poprowadzić pierwszego ucznia po drodze ze strzałek. Na końcu pytamy się, gdzie dotarł, co pozwala powtórzyć także nazwy miejsc.

Adverbs of frequency - flashcards

Nie udało mi się znaleźć w sieci sensownych kart z przysłówkami częstotliwości, więc stworzyłam je sama. Może Wam również się przydadzą. Plik do pobrania: Adverbs of frequency.

Revision activity ---> The Travel Game

Dzisiaj chciałabym wam zaproponować grę najbardziej przydatną podczas powtórek. "Podróż" można stosować w  kilku wersjach.

1. Każdy z uczniów otrzymuje taką oto planszę, na której cyfry symbolizują pytania. Jeżeli pytania są typu "yes/no" wyjaśniamy, że w przypadku odpowiedzi twierdzących wybieramy ścieżki po prawej stronie, w przypadku odpowiedzi przeczących ścieżki po lewej stronie. Jeżeli chodzi o zajęcia języków obcych ta wersja gry najlepiej sprawdzi się podczas powtórki z zagadnień kulturoznawczych, np. Leek is the symbol of Wales. "Yes" idziemy w prawo, "no" w lewo. Celem gry jest oczywiście (we wszystkich wersjach) dojście do właściwego miasta. Poniższa karta pracy do pobrania tutaj.

 

2. W kolejnej wersji pytania mogą dotyczyć zagadnień leksykalnych lub gramatycznych. W tym przypadku jednak polecam (jeżeli macie taką możliwość oczywiście) wyświetlić na tablicy ściągę z pytaniami i możliwymi odpowiedziami. Jeżeli zaczniemy je dyktować uczniowie mogą szybko się pogubić. Przykładowe pytanie w tej wersji "Podróży":
- She likes everything to be perfect. She is an .............polisher. (left: apple, right: orange)

3. W ostatniej wersji każdy z uczniów otrzymuje planszę z wpisanymi już pytaniami i odpowiedziami, a każda odpowiedź jest równocześnie kolejnym pytaniem. Tutaj  znajdziecie szablon planszy (wraz z jednym przykładem), który możecie dowolnie wypełnić.

Miłego podróżowania :)